Mastiff

Dierenweetjes.be

De Engelse mastiff - Alle hondenrassen

De Engelse mastiff, of ook gewoon mastif genoemd, mag dan wel een zeer grote hond zijn waarvan velen denken dat hij niet geschikt is als huisdier voor gezinnen met kinderen of andere huisdieren, toch is hij over het algemeen zeer lief van karakter. De mastiff staat daarbuiten ook bekend als zijnde het sterkste hondenras ter wereld.

 

Oorsprong van het ras

De Engelse mastiff stamt af van in het begin van de 19de eeuw. Na een periode van sterke afname van het hondenras kan men vandaag toch besluiten dat de populatie van het hondenras wereldwijd terug in stijgende lijn gaat.

 

 

Kenmerken

De mastiff is te kenmerken aan zijn grote lichaamsbouw met stevige poten. Ook de schouders van het hondenras zien er heel stevig gebouwd uit.

Als we naar de vacht kijken lijkt het wel of de hond een teveel heeft aan huid. De huid hangt heel erg los op hun lichaam. De kleur van de vacht is terug te vinden in verschillende kleuren, maar de meest voorkomende zijn zwartkleurig met bruine tinten, oftewel bruinkleurig met witte tinten. De kennelclubs aanvaardden 3 vacht kleuren bij een echte mastiff. Deze zijn: fawn (licht geelachtig bruin), abrikoos (licht roodachtig bruin) of brindle (fawn of abrikoos gevlekt met zwart). Als u een mastiff met een andere kleur ziet, is dit niet puur mastiff. De vacht bestaat uit stijve haren die meestal kort zijn, maar ook terug gevonden kunnen worden in een langere vorm. Toch zijn de langharige exemplaren veel zeldzamer dan de kortharige.

 

Het mannetje kan ongeveer 80 cm groot worden en weegt gemiddeld 113 kg! Het teefje kan zo'n 69 cm groot worden (schofthoogte).

 

 

Karakter

De mastiff heeft het gewenste karakter voor een ideaal huisdier. Ze zijn over het algemeen zeer loyaal en klief. Het hondenras staat bekend om zijn enorme hoeveelheid aan energie. Daarom is het belangrijk om ervoor te zorgen dat deze honden genoeg lichaamsbeweging hebben.

 

De mastiff kan heel erg goed om met kinderen. Hij houdt ervan om te spelen en zal in zelden gevallen zich misgedragen in het bijzijn van kinderen. Daarbuiten is hij ook zeer verdraagzaam, wat voor een hond zeer belangrijk is indien hij leeft in een omgeving met kinderen.

 

 

Gezondheid

De mastiff is over het algemeen een zeer gezond hondenras met geen uitzonderlijke erfelijke aandoeningen die bekend zijn bij het hondenras. Toch is, zoals al vermeld, beweging zeer belangrijk, net zoals hun voedsel.

 

Beweging: Zeer belangrijk voor deze honden, maar toch wordt aangeraden om de eerste twee jaar van hun leven het kalm aan te doen. Overmatig rennen wordt dan dus afgeraden. Toch is wandelen dan weer zeer belangrijk, mits de honden de neiging hebben om lui te worden.

 

Voeding: mastiffs worden best driemaal per dag gevoederd en dus geen eenmalige grote maaltijd. Dit komt omdat, wegens zijn kolossale lichaam, maagtorsie kan ontstaan. Dit houdt dus in dat het gewicht van de hond de maag samenduwt. Daarom is het belangrijk om de maag van deze honden nooit te overbelasten door teveel eten in een keer.

 

Slaapoppervlak: Het lijkt misschien niet zo belangrijk, toch is het zo dat men de mastiff best laat slapen op een zacht oppervlak. Dit is vooral om ontwikkeling van eelt, artritis en hygroma te voorkomen.

Extra weetjes over de mastiff

 

  • De grootvader van de moederen Engelse mastiff was de molossusn. Dit hondenras is nu uitgestorven maar dit waren oorlogshonden in de Grieks-Romeinse oudheid.
  • Er was een mastiff aan boord op de mayflower. Dit was het schip waarmee een aantal Engelse en Nederlandse kolonisten naar Amerika vrm in 1602.
  • De mastiff spant de kroon als het aankomt op gewicht. Hij heeft een enorm zwaar lijf en een enorme kop. De honten kunnen wel tot meer dan 100 kg wegen!
  • Het record van de zwaartste hond staat dan ook op Zorba een mastiff zijn naam. Dit record werd in 1987 opgenomen in het Guinness Book of World Records toen weeg hij 142.6 kg en twee jaar later woog de hond 155.5 kg.
  • Tijdens en na WO I waren de mastiffs bijna uitgestorven. Dit kwam omdat de honden heel veel eten en dit net tijdens de oorlog er maar heel weinig was. De mensen konden hun honden dan ook niet onderhouden.
↑ Ga naar top van pagina ↑

Aangeraden door Dierenweetjes